Ben Cloots exposeerde in binnen-en buitenland, onder meer in onze stad bij Campo en in het Elzenveld en in de galerie van Francis van Hoof te Puurs.

Ik ga een poging ondernemen tot interpretatie van de kunstwerken van Ben Cloots, een proeve tot het doorgronden van de specifieke artistieke boodschap van de kunstwerken, die hij de jongste jaren creëerde. Ik wil mij hierbij waar mogelijk laten leiden door twee belangrijke kunsttheoretici.

Het werk van Ben Cloots laat zich in de regel niet gemakkelijk lezen, zeker niet op het eerste gezicht. Er is tijd voor nodig, meerdere lecturen zelfs. Zijn grote en kleine schilderijen die hij vandaag tooont, zijn bij de eerste aanblik festijnen van kleur, lijn en vorm, nadien worden het abstraherende structuren, die naar een landschap kunnen verwijzen.

Maar wanneer de dialoog tussen toeschouwer en kunstenaar verder gaat en vanuit het onbewuste van de toeschouwer gepeild wordt naar het onbewuste van het scheppingsproces zelf, onthult ieder van deze schilderijen onverwachte elementen. Bij Ben Cloots voelt men in de abstracte structuren de aanwezigheid van een gepland toeval. Intellect en intuïtie gaan hier samen. Het zoeken naar de verborgen orde is de allereerste opdracht bij het bekijken van zijn werk. Wat schuilt er achter het platte vlak van het kunstwerk? Wat een innerlijke rijkdom kunnen we lezen in de volledig abstracte structuur van de schilderijen, voorbij het landschap dus.

De psychoanalytisch geïnspireerde kunsttheoreticus Anton Ehrenzweig heeft in zijn standaardwerk "The hidden order of Art. A study of the psychology of artistic imagination" uitgegeven in Londen bij Paladin in 1970, dit begrip de verborgen orde in de kunstinterpretatie geïntroduceerd en verklaard en aldus een interessante sleutel aangereikt tot het begrijpen van de abstracte kunst. Het is dus voor de toeschouwer, zeker voor die van het werk van Ben Cloots, noodzakelijk om tot een onbewuste waarneming te komen. Elke creatieve aftasting door het oog van een kunstminnaar impliceert aldus een waaier van mogelijke keuzes, die bewust begrijpen ruim overtreffen. Het is als het ware kijken met een innerlijk oog.

De schilderijen van Ben Cloots kunnen meervoudig gelezen worden. Het zijn open kunstwerken, waar de toeschouwer nog eigen inbreng kan formuleren.